Αναρρίχηση στο σχοινί! Μάθε πως θα τα καταφέρεις!

Εσείς γνωρίζατε την αποτελεσματικότητα της αναρρίχησης στο σχοινί? Η αναρρίχηση στο σχοινί αποτελούσε ολυμπιακό άθλημα μέχρι και τους Ολυμπιακούς αγώνες του 1932. Οι αυλητές των Ολυμπιακών αγώνων έπρεπε να ξεκινήσουν από μια καθιστή θέση στο πάτωμα και να αναρριχηθούν μέχρι ένα συγκεκριμένο στόχο στην άκρη του σχοινιού και να τον ακουμπήσουν. Το σχοινί είχε ύψος 8 μέτρα και όποιος το ακουμπούσε πρώτος, ήταν και ο νικητής του αγώνα. Το άξιο θαυμασμού στο συγκεκριμένο άθλημα ήταν το γεγονός ότι οι αθλητές απαγορευόταν να χρησιμοποιήσουν τα πόδια τους στην αναρρίχηση του σχοινιού. Η αναρρίχηση γινόταν αποκλειστικά με την δύναμη των χεριών τους, γεγονός που δυσκόλευε ακόμα περισσότερο τους αθλούμενους. Το συγκεκτιμένο άθλημα μπορεί να αποσύρθηκε από το τους επίσημους αγώνες, ωστόσο αποτελεί μια από τις καλύτερες μορφές άσκησης για όλους μας. Η αναρρίχηση σε σχοινί εφαρμόζεται σε πολλές μορφές άθλησης, ακόμα και στο Kick Boxing καθώς αποτελεί βασική άσκηση για να δοκιμάσει τις αντοχές του αθλητή σε αερόβιο αλλά και αναερόβιο επίπεδο. Μέσα στα οφέλη της αναρρίχησης συμπεριλαμβάνεται η ενδυνάμωση των χεριών λόγω του πάχους του σχοινιού αλλά και η δημιουργία γράμμωσης τους κοιλιακούς. Η σωστή τεχνική θα επιτρέψει να χρησιμοποιήσετε την δύναμη των ποδιών σας και να αναρριχηθείτε σωστά και ξεκούραστα. Υπάρχουν 3 διαφορετικοί τρόποι για να κλειδώνουμε το σχοινί με τα πόδια μας. Το S wrap, το J wrap και το J wrap rear. H κάθε μέθοδος σας βοηθάει να κλειδώσετε το σχοινί ανάμεσα στα πόδια σας, δίνοντας σας την ώθηση ώστε να ανεβείτε με τα πόδια παρά να πρέπει να ανελκυσθείτε με τα χέρια. Το S wrap θεωρείται ίσως η πιο ασφαλής τεχνική καθώς έχει την περισσότερη επαφή του σχοινιού με τα πέλματα σε σχέση με τις άλλες δυο τεχνικές. Για να το κάνετε τυλίξτε το πόδι που θα χρησιμοποιήσετε σα βάση, 360 μοίρες γύρω από το σχοινί ώστε αυτό να καταλήξει να πέφτει πάνω από τα κορδόνια του παπουτσιού σας. Κατόπιν, θα πατήσετε με το ελεύθερο πόδι πάνω στο σχοινί στο σημείο όπου περνάει πάνω από τα κορδόνια του παπουτσιού. Σφηνώνοντας το σχοινί ανάμεσα στα παπούτσια μπορείτε πλέον να “πατήσετε” πάνω στο σχοινί. Υπέρ: Η μέθοδος αυτή είναι η πιο ασφαλής για την ανάβαση και την κατάβαση στο σχοινί καθώς μας επιτρέπει με ασφάλεια να σταματήσουμε οποτεδήποτε χρειαστούμε να ξεκουράσουμε τα χέρια μας ή να πιαστούμε καλύτερα. Κατά: Είναι η πιο αργή μέθοδος καθώς για κάθε μας “βήμα” προς τα πάνω πρέπει να πραγματοποιηθεί μια ελαφριά “παύση” ώστε να χαλαρώσει το σχοινί που είναι τυλιγμένο γύρω από το πόδι στήριξης. Επίσης είναι και η τεχνική που μπορεί να τραυματίσει περισσότερο και τους αθλητές με “καψίματα” λόγω της τριβής του σχοινιού πάνω στο πόδι. Το J wrap είναι η μέθοδος κατά την οποία το σχοινί έχει τη λιγότερη επαφή με το σώμα του αθλητή. Χρησιμοποιώντας το J wrap οδηγούμε το σχοινί έξω από το πόδι μας και κάτω από το πέλμα (σε σχήμα του αγγλικού J) όπου το “σφηνώνουμε” με το πάνω μέρος του άλλου ποδιού. Κατά την κάθοδο το μόνο που πρέπει να κάνει ο αθλητής είναι να χαλαρώσει το πάτημα του πάνω στο σχοινί και να το αφήσει να γλιστρήσει ανάμεσα στα πόδια του. Υπέρ: Είναι η πιο γρήγορη μέθοδος ανάβασης καθώς έχει τη λιγότερη τριβή.Κατά: Είναι η πιο κουραστική μέθοδος για τα χέρια του  αθλητή και η πιο επικίνδυνη για τραυματισμό από πτώση καθώς η στήριξη είναι ελάχιστη. Το J wrap rear είναι μάλλον η καλύτερη επιλογή τεχνικής, ειδικά εφόσον ο αθλητής έχει εξοικειωθεί με το σχοινί και αποζητά ένα πιο γρήγορο τρόπο να αναρριχηθεί γρήγορα και με ασφάλεια, καθώς η τεχνική αυτή συνδυάζει και τα δυο!